เมื่อกี้โทรหาสองพี่น้องให้ช่วยล็อคอิน ZHEZA
เพราะจะได้ตังเพิ่ม
ตอนนี้อยากได้รองเท้าคู่ละสองหมื่นกว่า
เพิ่งซื้อเสื้อ BAPE ไป
ตังเหลือไม่กี่พันเองอ่ะ
ฝากสองพี่น้องอัพให้ทุกวัน
จนกว่าเค้าจะมาติดเนตให้ละกันนะ

ตอนนี้ก็เขียนไดอารี่แล้วเซฟไว้
รอเล่นเนตได้แล้วค่อยทยอยอัพ

สองพี่น้องยังไม่เลิกเรื่องเคโอเมื่อวานซืน
สงสัยนั่งดูวีดีโอกันสนุกสนาน
คราวนี้บอกว่าโมะโมะโป้งมาสองทีเลยนะ
..
เอ่อ..
ดีใจนะเนีย..
แต่ยังทำให้หายเศร้าไม่ได้เลย
...

เหนยูแบบนี้
บอกตรงๆเวลายูจะรักใครยูเลือกนะ
ไม่ใช่ว่าถูกใจก็รักเลย
แต่ถ้าเลือกแล้วก็หมายความว่า
คนคนนั้นจะสามารถเปนคนที่ชอบเปนอันดับหนึ่ง
แต่เปนคนรักอันดับสอง
..รองจากซึบาสะ

มองภายนอก
ยูเหมือนเด็กเที่ยวใช่มั้ย
แต่นั่นคือคนอื่นมองไง
คนที่รู้จักยูจะรู้ว่าจริงๆแล้วยูเปนยังไง
ยูเปนแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร
ถามผึ้งได้
แต่งตัวแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเรียน
ไม่ว่าจะอ้วนหรือผอม
ก็แต่งตัวแบบนี้แหละ

อยู่ดีๆก็อยากพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา
ไม่ได้จะชี้แจงว่าตัวเองเปนคนดีอะไรหรอก

..รักแรกของยู คือฮิเดะ..

..แต่คนที่ทำให้รู้จักรัก คือซึบาสะ..

รู้ว่าไม่มีทางอยู่ด้วยกันได้
แต่ยูก็เลือกที่จะรักซึบาสะ
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
ตอนนี้เปนช่วงที่ห่างกันมากๆนะ
แต่ก็ไม่เคยเลิกรักป๊าเลยสักวัน

ป๊าเปนทุกอย่างของยู
ป๊าทำให้ยูมีเพื่อนอย่างทุกวันนี้
ป๊าเปนส่วนหนึ่งทำให้ยูเปนอย่างทุกวันนี้
ป๊าไม่ได้ดีทุกอย่าง
ป๊าเคยทำให้ยูเจ็บ ร้องไห้ เสียใจ
และยูก็เคยเจ็บที่ไม่กล้าแม้แต่จะยืนตรงหน้าป๊า
และเสียใจจนทุกวันนี้

แต่มันก็ได้สอนให้ยูรู้ว่า
ความรักต้องมาคู่กับความกล้า
ถ้ามัวแต่ไม่กล้า
ทุกอย่างก็จบแค่นั้น
และจะเจ็บเมื่อเวลาผ่านไป
เพราะเวลามันผ่านแล้วผ่านเลย
ย้อนกลับมาไม่ได้

ถ้ายูเจอป๊าตอนนี้
สิ่งที่ยูจะทำ
คือเดินเข้าไปยืนตรงหน้าป๊า
แล้วบอกป๊าว่ายูรักป๊ามาก
อาจบอกไม่ได้ว่ารักแค่ไหน
รักมากเท่าที่ผู้หญิงธรรมดาคนนึงจะทำได้
ขอให้ป๊าจำไว้
ยูเปนผู้หญิงธรรมดาที่รักป๊า
และอยากรักป๊าในฐานะที่ป๊าเปนผู้ชายธรรมดา
มากกว่าที่ป๊าเปนอย่างทุกวันนี้
วันที่ยูรักป๊า
ยูมองเหนป๊าเปนเด็กกะโปโลธรรมดาคนนึง
เปน IMAI TSUBASA
ไม่คิดว่าจะได้เปนอย่างทุกวันนี้
เปน TACKEY&TSUBASA
ยูรู้ว่าป๊าก็ยังเปนป๊าเหมือนเดิม
นี่ก็อีกเหตุผลนึงที่ยูรักป๊า
เพราะป๊าไม่ว่ายังไงก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

แต่ไม่ว่ายังไงต่อจากนี้ไปป๊าจะเปนยังไงมันก็ไม่สำคัญแล้ว
เพราะยูรักป๊าไปแล้ว
แล้วก็ไม่รู้ว่าชีวิตที่เหลือต่อจากนี้
จะรักใครได้เท่าที่รักป๊าได้อีกหรือเปล่า

แต่ยูก็ดีใจที่เหนคนที่ยูรัก
สามารถเดินขึ้นไปสูงขึ้นเรื่อยๆ
แม้ยูจะไม่สามารถเดินตามป๊าไปได้ก็ตาม
ยูดีใจนะที่ได้เดินไปข้างหน้าและเติบโตไปพร้อมกับป๊า
ดีใจที่ได้เหนความเปลี่ยนแปลงของป๊า
ดีใจที่ได้เฝ้ามองผู้ชายคนนึง
ได้ใช้ชีวิตอย่างที่เค้าอยากเปน
ป๊ามีชีวิตที่ยูอิจฉานะรู้มั้ย

ถึงเราจะใช้ชีวิตกันเหมือนเส้นขนาน
แต่ยูก็อยากเดินไปพร้อมกับป๊า
ถึงแม้ตอนสุดท้าย
จะไม่มีทางเดินมาบรรจบกันก็ตาม
แต่เส้นขนานก็ไม่มีวันแยกออกจากกันนี่นา

PS. อยากบอกว่าเมื่อคืนฝันถึงจองเบ
PS. ชั้นไม่ได้สวย ไม่ใช่ LA BALLE
PS. ที่หวังคืออยากให้น้องแฮปปี้ที่มีชั้นมาเปนส่วนหนึ่งแค่นั้นเอง
PS. คงไม่ได้เจอแจ็คตลอดซัมเมอร์แน่เลย
PS. ถอยห่างแจ็คก้าวนึงดีมั้ยนะ
PS. คิดถึงหรืออยากเจอก็บอก ทำไมต้องให้เค้าเปนฝ่ายบอกก่อนทุกทีด้วยล่ะ
PS. เมื่อก่อนรักใครไม่เคยแสดงออก เลยรู้ว่ามันเลวร้ายยังไง
PS. ยูรักซึบาสะนะ